امروزه یکی از مهم ­ترین چالش های علم پزشکی درمان بیماری ­هایی هم چون سرطان می­ باشد که سالانه جان میلیون­ ها نفر را تهدید می کند.

پرتودرمانی و شیمی درمانی از جمله روش­ های درمانی جهت مقابله با این بیماری است که در زمره شیوه­ های تهاجمی بشمار می ­روند. از طرف دیگر با توجه به پیشرفت روزافزون روش­ های آشکارسازی تومورها و سلول­ های سرطانی لزوم طراحی تکنیک­ هایی که علاوه بر غیرتهاجمی بودن بتواند تومورهای بسیار کوچک را هدف درمان قرار دهد، مطرح شده است.

در این میان می­ توان به درمان فوتوداینامیک که از روش­ های تقریباً غیرتهاجمی و با عوارض جانبی کم می­ باشد، اشاره کرد. در این روش ابتدا مولکول­ هاي يک حساس کننده به سلول وارد می­ شود، سپس تابش نور در طول موج مناسبی از ناحیه مرئی انجام می­گیرد. درمان فوتوداینامیک از طریق تولید اکسیژن یگانه و رادیکال آزاد در اثر فرایندهای آپوپتوز و نکروز موجب مرگ سلول می شود.

نیاز اولیه در این گونه از درمان­ شامل یک حساس ­کننده نوری مناسب و مولکول اکسیژن است.

گرچه در این تکنیک تابش نور با طول موج مناسب ضرورت انجام درمان است، اما این طول موج بر حسب ماده حساس­ کننده متفاوت خواهدبود. هم چنین جذب مؤثر حساس کننده ­های نوری توسط سلول­ های هدف از الزامات مهم موفقیت این روش می­ باشد.

در این میان نانو ذرات طلا به دلیل غیرسمی بودن و عدد اتمی بالا و توانایی انتقال حرارتی زیاد در بسیاری از مطالعات به عنوان عاملی مهم در تحویل هدفمند حساس کننده ­ها به بافت به کار رفته­ اند. شایان ذکر است نانوذرات طلا با سايز nm30جذب خوبي در بافت از خود نشان مي­ دهند و در صورت باند شدن با دارو یا حساس­ کننده، موجب افزایش میزان جذب این فاکتورها در تومور یا بافت هدف شده و افزایش راندمان درمان فوتوداینامیک را به دنبال دارند.

نفیسه سبحانی

عضو هیئت علمی دانشکده علوم پزشکی نیشابور

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

آخرین اخبار
سیاسی
حوادث