آیین کهن «چراغ برات» در نیشابور

به گزارش عطارنیوز، ایرانیان از دیر باز برای گرامیداشت مردگان خود احترام و ارزش خاصی قایل بودند. آیین چراغ برات از رسوم بسیار کهن آیین زرتشت است که آرام آرام رنگ و بوی دینی و اسلامی به خود گرفت.این سنت حسنه در بسیاری از استان های ایران پهناور همچون تهران، آذربایجان، گیلان، یزد و خراسان همچنان پابرجاست.

«برات» در لغت به معنای رسم، جند و اختيار است. «چراغ برات» یعنی رسم نور و روشنایی که همزمان با نیمه شعبان [آئین نور و روشنایی عالم منجی بر قلب جهانیان] بسیار همخوانی معنایی دارد

ابوریحان بیرونی دانشمند بزرگ ایرانی نیز در این مورد می‌گوید: سیزدهم، چهاردهم و پانزدهم این ماه ایام البیض نام دارد و شب پانزدهم این ماه شب بزرگ است و لیله الصک و لیله البرات نام دارد، و عوام مردم بر این عقیده اند که صورت افرادی را که در آن سال باید بمیرند خداوند در آن شب به ملک الموت نشان می‌دهد.

مردم خراسان در نیمه‌های ماه شعبان هر سال با برگزاری مراسم مذهبی ویژه ای با عنوان براتی، یاد و خاطره عزیزان از دست رفته را گرامی ‌داشته و به یاد مردگان خیرات می‌کنند.

پخت انواع نانهای سنتی مانند روغن جوشی، چلبکی، کماچ، ساچ و حلوا و پخش آن دربین مردم به ویژه کودکان از مراسم ایام برات در شهرهای گوناگون خراسان است، مردم این منطقه از کشورمان اعتقاد دارند پخت این خوراکیها باید قبل از غروب آفتاب صورت گیرد.